شهید ذبیح الله داودیShahid Zabihullah Davoudi

آنکه  که گهی به کاروان عزم سفر کرد         سوز وداع عاشقان را تیزتر کرد

رزمنده سلحشور اسلام ذبیح اله داودی در تاریخ 1323 در شهر شیراز دیده به جهان گشود، پس از طی دوران کودکی تحصیلات خود را تا ششم ابتدایی ادامه داد. در سن 18 سالگی ، به خدمت مقدس سربازی مشغول می شود پس از گذشت 2 سال ، وارد کمیته نیروی انتظامی شده و در آنجا استخدام می شود  و به سمت استوار یکم شهربانی در می آید .

در حین انجام ماموریت توسط اشرار قاچاقچی با ژرسه و اصابت گلوله به قلب زخمی می شود. و به مدت 2 روز در بیمارستان بستری می شود که سرانجام در تاریخ 1359/08/29 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

علاقه و عشق خاصی نسبت به حضرت امام (ره) داشت. ازدواج کرده بود و ماحصل آن  2 فرزند پسر می باشد. از سن 9 سالگی نماز می خواند و روزه می گرفت و بیشتر نمازها را در مسجد می خواند و هر شب در قرائت قرآن شرکت می کرد.

در تمام تظاهرات شرکت می کرد و شبها تفنگ بر می داشت و در مساجد کشیک می داد به طور مخفیانه در پخش. مردم داری از برجسته ترین صفات، او به شمار می رفت.

در دوران جنگ تحمیلی، در زمان بمباران موشکی، در وضعیت قرمز که حمله هوائی شروع می شد  ،فرزندانم من را مخفی می کردند که من یک روز به شدت کتکشان زدم، شب همان روز ، همسر به خوابم آمد و گفت که فرزندانم را می خواهم با خود ببرم  ،چرا بچه ها را کتک می زنی ، من شاهد کتک زدن بچه ها بودم و من هم قسم خوردم که دیگر دست به بچه ها نزنم.