شهید رمضان ایجیShahid Ramadan Eji

خاطرات شهید

در پاسخ به سوالات شما سروران گرامی که چه خاطره‌ای از شهید عزیز رمضان ایجی دارید باید گفت که زندگی شهید عزیزمان سراسر خاطره بود به همین دلیل اگر اجازه بدهید خلاصه‌ای  از زندگی ایشان را برای شما عزیزان بازگو میکنم به طور کلی شهید رمضان فرد قانعی بود و با مشکلاتی که در زندگی شخصی خود داشت دست و پنجه نرم میکرد و زبان به شکایت نمیگشود.

همان سنین کودکی که به دبستان میرفت وقتهای اضافی خود را به پدرش در مغازه کمک میکرد و بسیار فعال بود و هنگامی که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید حدود 13 الی 12 سال بیشتر نداشت.

ولی با این حال در راهپیماییها شرکت میکرد و در ملحفه و یخ رسانی به بیمارستانها فعالیت زیادی داشت و در همین سنین بود که در بسیج مسجد سیدالشهداء شرکت نمود و عضو بسیج مسجد شد تا اینکه در سن 18 سالگی بنا به دلایلی ازدواج کرد و بعد از ازدواج هم در بسیج فعالیت زیادی داشت البته صبحها سر کار میرفت و بعدازظهرها نیز در مسجد فعالیت میکردند.

حتی هنگامی که آقای آیت ا… خامنه‌ای در مسجد ابوذر فلاح مجروح شده بودند ایشان نیز حضور داشتند و هنگامی که به خانه برگشته بودند گریه میکردند و میگفتند ای کاش من به جای ایشان مجروح میشدم و بسیار ناراحت بودند.

آخرین مرخصی که آمده بودند به دوستانش میگفتند برویم فوتبال بازی کنیم که بار آخری است بازی میکنم و دیگر برنمیگردم و همین حرف را نیز به مادرش گفته بودند که مادر جان من دیگر برنمیگردم و به شهادت میرسم و حلالیت میخواستند و هنگامی که به مرخصی میآمدند گریه و زاری میکردند که چرا دوستانم شهید میشوند ولی من شهید نمیشوم و با خدای خود راز و نیاز میکردند در بسیج که عضو بودند با تفنگ خود صحبت میکرد و میگفت اگر من شهید نشوم با دندانهایم تو را خرد میکنم تنها آرزویش این بود که در راه اسلام و قرآن به شهادت برسد.

بالاخره هنگامی که تنها دخترش به سن یازده ماهگی رسیده بود دعوت حق را لبیک گفت و به لقاءا… شتافت.

روحش شاد و یادش گرامی باد.