شهید حسین یوسفیShahid Hussein Yousefi

خاطرات شهید

1) برادر بیژن پروجی می گویند: ايشان به فوتبال علاقه داشته و در مدرسه همواره در نماز شركت كرده و نماز مي خواند و با افرادي كه به مسجد مي آمدند نشست و برخاست داشت او از بي حجابي  و بد حجابي  بدش مي آمد و از كساني كه پشت سر نظام بد مي گفتند بدش مي آمد در مدرسه جزو گروه انجمن اسلامي بود هميشه پاسداري از نظام و حفاظت از خون شهيدان همواره مدنظر او بوده و در ايجاد اخوت و برادري  بين دوستان و همكلا سي هايش گام بر مي داشت توكل به خدا نموده  و در برابر مشكلات صبور بود. از صحبت هايي كه عليه حكومت اسلامي مي شد زود عصباني مي شده و عكس العمل نشان مي داد پس از رفتن به جبهه بزرگترين آرزويش شهادت در راه خدا شده بود و در كارهاي جمعي به ديگران كمك مي كرد و هميشه پيش كسوت بود شهادت شهيد حسين يوسفي آثار عميقي در وجود اينجانب بيژن پروچي باقي گذاشت. حسين يوسفي در غرب كشور به شهادت رسيد.

2) برادر اكبر رادپور مي گويد: يادم هست كه در ماه مبارك رمضان مي آمديم به مسجد و بعد از ظهرها پس از نماز ظهر و عصر وقتي كه قرآن تمام مي شد درازي كشيده و استراحتي مي كرديم و ايشان هم نزد ما مي ماند و در آخرين وهله اي كه يادم هست ماه رمضان آخر بود كه قبل از شهادتش در مسجد بود و هميشه يك كليدي در دستش بود و آن كليد درب منزلشان بود و آن را گم كرد. ما خوابيده  بوديم و او پا شد و به اندازه يك يا دو ساعتي فقط دنبال كليد مي گشت و ما هم زير لب مي خنديديم.