شهید حسین قربانیShahid Hossein Ghorbani

خاطرات شهید

شهيد حسين قرباني اسک شهري در سال 1342 درشهر تهران در منطقه 17 واقع در ميدان مقدم ديده به جهان گشود . پدر و مادر شهيد به دليل اردات خاصي که به سيد الشهداء داشتند او را حسين ناميدند . حسين دوران کودکي ونوجواني بسيار خوبي را پشت سر گذاشت و از همان اوايل طفوليت عاشق مداحي و سينه زني براي ابا عبدا.. شدند به همين علت (( هئيت جوانان علي اکبر ( ع ) را در منطقه 17 واقع در ميدان مقدم با همکاري دوستان مومنش تاسيس نمود. و درهمان هئيت کوچک مسئوليت اداره و رهبري محبان اهل بيت را برعهده گرفتند ماهي که در آن شهيد حسين قرباني درسال 61 عازم به خدمت شدند مقارن بود با ايام سوگواري سرور شهيدان ( ع) بود که ايشان روز عاشورا را در حين مداحي بيهوش شدند ؛ بعد از ساعتي که ايشان به سرحال آمدند با گريه به مادرشان فرمودند : مادرجان شايد اين آخرين عزاداري من براي اربابم باشد ؛ خواهر شهيد حسين قرباين به ياد مي آورد شام غريبان آن سال حسين حال وهواي عجيبي پيدا کرده بود و دائم از مادر و پدرم حلاليت مي طلبيدند . نمي دانم حسين آنروز در ظهر عاشورا چه چيزي را ديده يا حس کرده بودند ولي هرچه بود آن عاشورا ؛ آخرين عاشوراي شهيد حسين قرباني شد و عاشوراي سال 62 حسين درست 3 ماه بود که به درجه ي رفيع شهادت نائل آمده بودند . شهيد حسين قرباين دانش آموز سال سوم دبيرستان در رشته ي علوم انساني مشغول به تحصيل بودند که مسئله کشور و کياست از آن در اولويت قرار گرفت . شهيد حسين قرباني حين تحصيل مشغول به بافندگي در پارک شهر بودند و در عين حال عصاي دست پدر و نان آور خانه بودند ؛ حسين درحرفه ي خود و در راستاي کسبه ي بافندگي و بافندگان شرهي خاص و عام بود . به طوريکه پس از شهادت ايشان چند سالي پشت چرخ بافندگي اش کسي دل نشستن نداشت . حسين مهربان – خندان – با نشاط و شوخ مزاج بود – اهل صله رحم و با ذوق وبا حوصله بود – صداي دلنشين قرآنش طنين انداز هر دل عاشق مسلک بود ؛ ايشان مربي قرآن در کانونهاي فرهنگي و مذهبي بودند از اين موضوع بسيار موفق و غزال تيز پاي بودند . روح لطيف  حسين گاهگاهي او را بر اين وا مي داشت که با رنگ قلم به سراغ رنگ و کاغذ برود و در دنياي نقاشي خود را نقاشي کند . از شهيدان هرچه بگوييم کم گفتيم ؛ مهم نيست چه بدانيم مقصد آن است که راه ايشان را همانگونه است ادامه دهيم وبا دغل بازي ونيرنگ سيادت بازي هاي دنيوي و به دست آوردن مقام وپست راه ايشان را منحرف نکنيم .

مادر شهيد مي گويد : عمر کوتاه حسين پر از خاطره است ولي شيرين ترين خاطره وقتي بود اولين بار ذکر يا حسين را بر لب جاري ساخت . من الله التوفيق

همسر شهيد مي گويد او به قدري مهربان و با گذشت بود که در طول زندگي کم ولي دوست داشتنيمان هيچ گاه چيزي نگفت که من ناراحت شوم در کارهاي خانه و نگهداري فرزندانمان به من کمک مي کرد حتي او را با خودش به سر کار مي برد تا من به کارهايم برسم هميشه با لبخند با من و فرزندم حرف مي زد و دوست داشت همه از دستش راضي باشند .