شهید حسین عیوضیShahid Hosein Eyvazi

شهید حسین عیوضی در سال ۱۳۴۱ در تبریز متولد شد. او در یک خانان متوسط از نظر اقتصادی و بلکه کم درآمد رشد یافت و با وجود مشکلات مالی از رشد اخلاقی خوبی برخوردار بود و سعی می کرد در امـور حسنه و ارزشهای اخلاقی از – خانواده الگو بگیرد. رفتار و اخلاق وی به گونه ای بود که در عین کم سن و سال بودن بسیاری از افراد خانواده و خویشاوندان و اهل محل به او احترام می گذاشتند و احترامی که او برای دیگران قائل بود، زبان زد خاص و عـام بـود. در دوران انقلاب در دوره راهنمایی تحصیل میکرد و با توجه به اینکه در زمره دانش آموزان خیلی خوب بود، به فعالیتهای مسجد و پایگاه بسیج نیز می پرداخت. در هنگام جمع آوری کمک های مردمی تلاش میکرد و در امور جاری مسجد فعال بود. وی در اشاعه فرهنگ قرآنی تلاش میکرد و برای نونهالان و نوجوانان کلاسهای قرآنی دایر میکرد. در خانواده به خواهر و مادر خیلی سفارش میکرد تا حجاب خود را کاملاً رعایت کنند چراکه این امر، از سوی خمینی بت شکن است و ما باید به او اقتدا نماییم. و اقتدا نمودن شهید حسین عیوضی به مولا و رهبر خویش موجب شد تا او در اسفند ماه سال ۱۳۶۱ در منطقه رقابیه با شهامت، به شهادت برسد.

در وصف شهید

پدر گرامی شهید حسین عیوضی در وصف او چنین بیان می دارد: حسین خیلی متدین بود و از شجاعت بالایی برخوردار بود. همیشه نسبت به من احترام می نمود و هرگاه به منزل وارد می شدم حسین برای من می ایستاد و تا زمانیکه من اجازه ندادم نمی نشست. در یکی از روزهای در طول جنگ، کاروانی آماده می شد تا مهمات به منطقه برسانند. حسین به منزل آمد و از من و مادرش اجازه خواست تا به همراه این کاروان به منطقه برود. من اجازه دادم و گفتم که رضایت مادرت نیز شرط است. او خطاب به مادر گفت که مادرجان تو می دانی که من کاری را میکنم که شما روسفید باشید و با این جمله و جاری شدن اشک در چشمان مادر، اجازه رفتن به جبهه را گرفت. پدر گرامی شهید حسین عیوضی در ذکر خاطره ای بیان می دارد: در یکی از شبها که حسین دیر کرده بود و همه نگران بودیم، من خطاب به برادرش گفتم که حسین دیر کرده و نگرانی ما شدید شده است. برادر وی در پاسخ من میگوید: حسین و همه کسانی که مثل حسین هستند باکارهای خود موجب رفع نگرانی ها هستند و شما باید به چنین فرزندی افتخار کنی .

یک درس ؛ یک تکلیف

از نکاتی که پدر گرامی شهید حسین عیوضی در وصف او بیان داشته است، پرهیز از خشم بوده است. در این باره باید دانست که در نگاهداری خشم باید از خرد یاری جست. عقل نیرومند با پیگیری می تواند بر خشم چیره گردد و آن را کنترل نماید. پس در مبارزه با خشم باید خرد را تقویت نمود و به آن نیرو بخشید. امـر مـؤمنان حضرت على (الا) فرماید: عقل چون شمشیر بران است، با آن به ستیز هوای نفس برو ( ۴۶ ) و یا اینکه پیامبر گرامی اسلام ﷺ ) فرموده است: از خرد راه جـویید تا راهنمایی گردید و از فرمانش سرمتابید که پشیمان میگردید.( ۴۷ ) آدمی می تواند از دریچه عقل و اندیشه، فرجام و آثار خشم را ببیند و با تأمل در عاقبت آن، از به کار برون خشم، چشم بپوشد. زیرا بررسی فرجام کارها، انسان را از بسیاری از خطرها می رهاند. امام صادق ( ﷺ ) فرمودند: خشم بی جا نور را از دل دانا می برد، آنکه خشم خود را چیره نباشد، مالک خرد خویش نیز نیست.( ۴۸ ) . پس بشر به کمک خرد و ایمان راستین می تواند از خشم و عواقب آن جلوگیری نماید. چنانکه حضرت علی (ع) فرمود: عقل: دین درونی، و دین: عقل بیرونی است.( ۴۹ ) و در این خصوص می بینیم که مالک اشتر، آن یار و غم خوار حضرت علی (ﷺ » چگونه پس خشم خود را در برابر حرکت زشت آن مرد بازاری در کوفه را فروکش می نماید و حتی برای دعا کردن در حق او به مسجد می رود و نماز میگذارد. و چنین است که شهید حسین عیوضی و دیگر شهدای عزیز و وارسته به اینان اقتدا نمودند و در زندگی خویش به آنها عمل کردند.