شهید قاسم ساریShahid Ghasem Sari

شهید قاسم ساری در سال ۱۳۴۳ در شهرستان ازنا از توابع الیگودرز در استان لرستان چشم به جهان گشود. وی دوران تحصیلات ابتدایی خود را در روستا به پایان رسانید و دوره راهنمایی و دبیرستان را در ازنا سپری کرد. در دوران نوجوانی و جوانی خود فردی متدین و پاک بود و در کنار خانواده به امور کشاورزی اشتغال می ورزید و در زمینه تحصیلات نیز بسیار پرتلاش بود. شهید قاسم ساری در دوران انقلاب در بسیج و سپاه فعالیت میکرد و فرمانده پایگاه مقاومت محمدرسول اللہ ﷺ﴾ نیز بود. از خصوصیات بارز این شهید نماز اول وقت بود و به آن بسیار اهمیت می داد. همیشه با وضو بوده و روزه مستحبی می گرفت. فردی مظلوم نواز و ظلم ستیز بود و در این راه روحیه بسیار بالایی داشت. در زمینه های مختلف دینی فعال بوده و به علوم و معارف اسلامی علاقه وافری داشت. ایشان اعتقاد شدیدی نسبت به حضرت امام داشته و در تمامی امور سعی می نمود که از ایشان پیروی نماید و همیشه در خط امام باشد. در سال چهارم دبیرستان بود که برای اولین بار به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام می شد. او در دوران حضورش در جبهه ها از حالات معنوی خـاصی بـرخـوردار شـده بـود و همیشه ذکر کربلا بر زبانش جاری بود. فردی بود که با قرآن مأنوس بود و همیشه قرآن تلاوت می نمود. در امر عبادت خیلی با دقت بود و هیچگاه با بی میلی نماز نمی خواند و در امر عبادت سستی به خود راه نمی داد . شهید قاسم ساری از طـرف بـرخـی افـراد دوست نما زخم زبانهای زیادی میشنید و علت اینکه به جبهه اعزام شده بود را در امور مادی و دنیوی می شمردند. 

از آنجائیکه شهید از متانت و صبر بالایی برخوردار بود به حرفهای آنان اعتنایی نداشت و در نامه هایش به کرات نوشته بود که من سرباز خمینی هستم، او مرجع و رهبرم می باشد و بر خود تکلیف می دانم که به امر رهبرم لبیک گویم این واجب که همانا لبیک گویی به ندای حسین زمان است، با واجبات دیگر مثل نماز فرقی ندارد و اینک بایستی به آن عمل کنم. این زهد، و پارسایی موجب شد تا در رمضان سال ۱۳۶۵ در منطقه عملیاتی حاج عمران شهید قاسم ساری نیز شهد شهادت بنوشد و به دیدار معشوق بشتابد.

یک درس ؛ یک تکلیف

نکته مهمی که در وصایای شهید قاسم ساری توجه ما را به خود جلب می نماید «توکل به خدا» میباشد. در تحلیل این نکته باید دانست که دنیا، عالم اسباب است و انسان برای ادامه زندگی خود چاره ای ندارد جز اینکه با فراهم آوردن اسباب آن در ارتباط با مردم و کارهای روزانه انجام دهد، اما نکته اساسی و مهمی که وجود دارد این است که انسان در عین اینکه باید در زندگی خود به دنبال وسیله و سبب برود، مسبب الاسباب را نباید فراموش کند بلکه باید وسایل و اسباب را پرتوی از ذات احـديت و اراده او بداند نه اینکه مخلوق را قادر و خالق را مقهور و مغلوب به حساب آورد. در کتاب آسمانی دین مبین اسلام و در احادیث و روایات به این مسئله پرداخـته شـده است.

… بر خدا توکل کنید اگر ایمان دارید. پیامبر گرامی اسلام ﷺ » تفسیر توکل را از جبرئیل سؤال کرد ؛ جبرئیل گفت: معنای توکل این است که انسان یقین کند به اینکه سود و زیان و بخشش و حرمان به دست مردم نیست و باید از آنها ناامید بود و اگر بنده ای به این مرتبه از معرفت برسد که جز برای خداکاری انجام ندهد و جز او به کسی امیدوار نباشد و از غیر او نهراسد و غیر از خدا چشم طمع به کسی نداشته باشد، این همان توکل بر خدا است.