شهید علی اکبر فتحیShahid Ali Akbar Fathi

شهید علی اکبر فتحی در سال 1341 در یک خانواده مذهبی و مستضعف چشم به جهان گشود. علی اکبر در دوران نونهالی و نوجوانی شخصیتی مهربان و دوست داشتنی بود. در عین جوانی و کمسن بودن بسیار به مسائل ارزشی و اخلاقی مقید بود بطوریکه اخلاق حسنه و پسندیده اش زبان زد همه اهل خانواده و فامیل بود. او در سنین جوانی علاوه بر تحصیل و امور ورزشی، به خاطر احساس مسئولیتی که داشت، کار میکرد و به نوعی کمک خرج پدرش بود. وی در امور خیر پر تلاش بوده و دوستان وی را یاری مهربان و صمیمی و دلگرم کننده می دانستند، هنگامی که به سن تکلیف رسید و مدتی قبل از آن، به نماز و واجبات اهمیت و علاقه وافری نشان می داد و در این زمینه هر چه بیشتر به اصول اخلاقی و دینی مقید میشد، تأثیرش بر اخلاقیات وی بیشتر نمایان میگردید. نسبت به پدر و مادر بسیار مهربان بوده و با آنها با احترام خاصی برخورد میکرد. بر خود واجب می دانست که برایشان دعا کند. خوشرویی و خنده رویی وی از دیگر حسنات او بود به نحوی که باعث خشنودی پدر و مادر گردیده بود. وی در سال 1360 به خدمت مقدس سربازی رفته و پس از طی دوران آموزش نظامی در شهرهای شیراز و همدان و قزوین، به کرخه اعزام شد. شهید علی اکبر فتحی عمر کوتاه، ولی پربرکت داشته و سرانجام در مرداد ماه سال 1360 در همان منطقه کـرخـه بـه درجه رفیع شهادت نائل آمد.

یک درس ؛ یک تکلیف

با کمی تعمق در شرح زندگی شهید علی اکبر فتحی ، می توان به این نکته پی برد که ایشان و خیلی از جوانهایی که اولین سالهای جوانی خود را با سیر پیروزی انقلاب اسلامی طی نموده اند، متأثر از نکات مثبت اخلاقی و اجتماعی این انقلاب بوده انـد. انقلابی که بنیانگذارش حضرت امام خمینی «ره» با اهداف والای انسانی و الهی گام در این راه نهاده و سالهای مدیدی از عمر گرانبهایشان را در این مسیر گذارده اند. یکی ازاهداف والای آن را می توان اخلاقیات و در واقع اخلاق عملی دانست و شهید علی اکبرفتحی نیز از خود را در این مسیر هدایت نمود. کسی که قلب او از رأفت و رحمت به بندگان خدا خالی باشد، او را باید از مسلک این جمعیت خارج کرد و از حق دخول در عائله بشری محروم نمود. با هیچ چیز مثل بسط رحمت و رأفت و طـرح دوستی و مودت و خوشرویی و اخلاق پسندیده نمی توان دل مردم را به دست آورد، و آنها را از سرکشی و طغیان بازداشت. رفق و مدارا در پیشرفت مقاصد، از هر چیز مؤثر تر است، و چنانچه در مقاصد دنیایی چنین است، در مقاصد دینی از قبیل ارشاد و هدایت مردم رفق و مدارا از مهمات است که بدون آن، این مقصد شریف عملی نخواهد شد. چه بسا که سختگیری بر نفس، خصوصاً در اوائل امر و خصوصاً برای جوانها اسباب تنفر نفس از مسیر هدایت و سلوک شود و از زیر بار حق فرار کند. لذا بر مربیان است که با الگو قرار دادن نکات اخلاقی زندگی این مربی نوجوان، در جهت رشـد و هـدايت صحيح نوجوانان و جوانان جامعه امروز که صاحبان تاریخ آینده ایران اسلامی هستند، بیش از پیش ساعی بوده و بدین مهم ارج بیشتری نهند.