سردار شهید حاج احمد مایلیJeneral Ahmad mayeli

خاطرات شهید

گفت‌وگو با حجت الاسلام محمدرضا وکیل پور

در موضوع بصیرت‌بخشی با هیچ کس شوخی نداشت ؛ از کودکی به خاطر همسایه بودن با حاج احمد، وی را می‌شناختم، اما در 10 سال اخیر که طلبه شدم پیش ازگذشته با حاج احمد مانوس شدم. به دلیل اینکه وی سن و سال را ملاک دوستی نمی دانستند و برایشان ولایتی بودن و حرکت در جهت اهداف انقلاب و ولایت اهمیت داشت، با ایشان دوست شدم. گزاف نگفته ام اگر بگویم برای حضور در مناسبت‌ها مساله ولایت برایش مهم بود. هرکسی که ارادت بیشتری به رهبر معظم انقلاب داشت، با او بیشتر مانوس می‌شد. حجت الاسلام شکوهی (امام جماعت صبح امام زاده حسن(ع)) در شب قبل از شهادت از وی نقل می‌کرد که دغدغه حاجی این بوده که رهبری تنهاست.

دل خونی؛ از کسانی که در مقابل ولایت ایستاده‌اند، داشت و برای بصیرت‌بخشی تلاش می‌کرد. در این مسئله با هیچکس نه با دوست و نه با دشمن تعارف نداشت. حرف حق را حتی اگر دوستان و نزدیکانش هم ناراحت می‌شدند، با صدای رسا می‌زد. از سران فتنه 88 و حتی از مسئولینی که خانواده آنها از فتنه حمایت می‌کردند، بیزار بود و این بیزاری از آنها را فریاد می زد و همه این را می‌دانستند.

با هزینه شخصی تبلیغ بصیرت‌افزایی می‌کرد: به شدت به بصیرت‌‌افزایی اعتقاد داشت ؛حتی در این سال‌های اخیر برای یادواره شهدای مسجد، شخصاً از پیشکسوتان دوران دفاع مقدس برای حضور در مراسم دعوت می‌کردند و معتقد بودند که وی توفیق خوبی برای بصیرت‌بخشی پیدا کرده است. حاج احمد با سردار شهید «محمد ناظری» همرزم بود. وی دغدغه روشنگری داشت. بارها سخنرانی‌های بصیرتی بزرگانی همچون دکتر عباسی، استاد طائب، سردار شعبانی و… را با هزینه شخصی تکثیر کرده و بین دوستان توزیع می‌کرد. حاج احمد تنها یک نظامی و یا یک استاد خلبان نبود، بلکه دارای ابعاد مختلف شخصیتی بود که محور این شخصیت تعبد در برابر ولایت است.

جوان انقلابی یک سرمایه است: وی همان طور که در چتربازی و خلبانی اعجوبه بود، در مسجد به عنوان هیات امنا نیز به نحو احسنت انجام وظیفه می‌کرد. حاج احمد یکی از افرادی بود که به شدت از کارهای فرهنگی حمایت مادی و معنوی می‌کرد. حتی در ماموریت‌هایش، تلفنی پیگیر کارها بود و اعتقاد داشت امروز به شدت به کار فرهنگی – تربیتی نیاز داریم. دو سال پیش وقتی از وی درخواست اعزام به سوریه داشتم، در پاسخ گفتند که آنجا به قدر کافی رزمنده داریم. جنگ تعیین کننده، جنگ فرهنگی و عقیدتی است. شما بهتر است به جنگ فرهنگی در تهران مشغول باشید که اولویت مهم انقلاب در این برهه همین است. وی گوشزد می‌کرد که دشمن برای منحرف کردن جوانان هزینه می‌کند و به من می‌گفت «تربیت جوانان انقلابی، یک سرمایه است.»

آموزش اخلاق به نسل جوان: تمام بچه‌های مسجد از کوچک به بزرگ با حاج احمد خاطره دارند. همیشه با بچه‌ها رابطه خوبی داشت. آن‌ها را به دور خود جمع کرده و با تبلت خود برای آن‌ها عکس و فیلم انقلابی پخش می‌کرد. بعد از برگزاری نماز جماعت و خروج نمازگزاران، نونهالان را جمع می‌کرد و آمادگی جسمانی را به آن‌ها آموزش می‌داد. پس از تمرین برای آن‌ها بستنی می‌خرید. دو هفته پیش از شهادتش که به محل آمده بود به ویتامینه نزدیک مسجد پولی داد تا بچه‌های مسجد در زمانی که او نیست، پس از اقامه نماز در آن‌جا شیرموز بخورند.

حاج احمد عارف بصیر و استاد خلبان بود: حاج احمد به خودسازی و اخلاق به شدت توجه داشت و مقید به حضور در درس اخلاق بود. نوجوانان و جوانان محل را به جلسات اخلاق آیت الله احدی می‌برد. آیت الله احدی برایم نقل کرد که حاج احمد همیشه از من درباره شهادتش می پرسید، از این رو نزد علامه حسن‌زاده آملی رفتیم. زمانی که حاج احمد از شهادتش پرسید، علامه حسن زاده آملی به نشانه تایید سرشان را تکان دادند. پیگیر مسائل روز و سیاسی بود و در سخنرانی‌هایی که در خصوص مسائل روز و مباحث سیاسی سخن به میان می‌آمد، بیشتر توجه می‌کرد. از مسجد که خارج می‌شد زودتر از همه دست به سینه می‌گذاشت و به تمامی نمازگزاران چه کوچک و بزرگ سلام می‌کرد. مردم داری وی زبان زد خاص و عام بود.

اگر بخواهم این شهید را در یک جمله توصیف کنم، می‌توان بگویم «حاج احمد عارف بصیر و استاد خلبانان بود.

دوست و همرزم شهید آقای جواد جبلی

هر دو بزرگ شده یک محل (آذری – امامزاده حسن(ع)) بودیم. پیش از انقلاب همزمان با آغاز فعالیت‌های نیروهای مسجدی علیه رژیم شاهنشاهی با هم آشنا شدیم. در دو مسجد مجزا فعالیت می‌کردیم اما تقریبا از فعالیت‌های یکدیگر با خبر بودیم. وی ادامه داد: ارتباطمان بعد از انقلاب تا شهادت حاج احمد ادامه یافت. در غائله کردستان، جنگ تحمیلی و تشکیل بسیج حضور داشتیم و هر دو به عضویت سپاه درآمدیم. من به لشکر 27 محمدرسول الله(ص) رفتم و حاج احمد به لشکر 31 عاشورا رفت. در آن زمان هم دورادور و در جلسات یکدیگر را ملاقات می‌کردیم.

جبلی تصریح کرد: پس از مدتی من به واحد حفاظت نیروی زمینی سپاه و حاج احمد به یگان چتربازی وارد شدیم. او در دوران دفاع مقدس رشادت‌های بسیاری از خود نشان داد. شهید «داود مایلی» برادر این شهید بزرگوار نیز در عملیات کربلای 5 به شهادت رسید. این رزمنده دوران دفاع مقدس مردم داری را از خصوصیات بارز اخلاقی این شهید بزرگوار دانست و گفت: شخصیت آرامی داشت. اگر از او سوال نمی‌کردی وارد بحث و گفت‌وگو نمی‌شد و اگر از او سوالی می‌پرسیدی ابهام را برطرف کرده و به طور خلاصه پاسخ می‌داد.

وی افزود: حاج احمد با شجاعت تا آخرین نفس با اشرار و دشمنان در مرزهای کشور جنگید. شهید مایلی و شهید محمد ناظری (فرمانده یگان نیروهای ویژه دریایی سپاه) از نعمت‌های این محل هستند. آنها نیروهایی را تربیت کردند که پس از شهادت‌شان نیز در سوریه و مرزها در حال دفاع از اسلام هستند. مایلی‌ها و ناظری‌ها هنوز از کشور دفاع می‌کنند. جبلی در پایان اظهار داشت: شهید مایلی در یادواره‌های شهدا نخستین فردی بود که وارد سالن می‌شد و تا پایان مراسم حضور داشت. او با تمام توان در جبهه‌های نظامی، فرهنگی و اقتصادی تلاش می‌کرد. از بعد نظامی در مقابله با دشمنان اسلام و کشور، از بعد اقتصادی در اشتغال جوانان و در سنگر فرهنگی نیز با جذب نیروهای جوان در تبلیغ فرهنگ اسلامی کوشا بود.