شهید رمضان ملکی اوغانیShahid Ramazan Maleki Oghani

شهید رمضان ملکی در سال 1343 در تهران در یک خانواده مذهبی متولد شد او در کودکی بسیار آرام و دوست داشتنی بود و در یک محیط دینی رشد یافت، در زمان نوجوانی به نماز و اصول دین متدین و معتقد بود و این اعتقاد، او را فردی با شعور و مؤدب و مهربان بار آورده بود. در تحصیلات خود فردی کوشا بوده و در زمینه های مطالعات دینی و مذهبی تلاش میکرد و اطلاعات خود را بالا می برد، در جـوانـی در فعالیتهای انقلابی قبل از پیروزی انقلاب شرکت داشت و به همراه دیگران در پاری رساندن به مردم کمک میکرد. در برابر مصائب و مشکلات زندگی بسیار صبور بود و با پشتوانه ایمانی که در وجود او نهفته بود با متانت و بردباری با آنها مبارزه می کرد. در کنار تحصیل به خاطر احساس مسئولیتی که داشت به کار مشغول بود و کمک خرج خانواده بود. وی در میان دوستان و نزدیکان و اقوام فردی خوشرو و خـوش اخـلاق شناخته شده بود و با همه با مهربانی رفتار میکرد. به پدر و مادر احترام زیادی میگذاشت و آنها همیشه از او راضی بودند. پس از پیروزی انقلاب در فعالیتهای انقلابی در مسجد و بسیج محله فعالیت میکرد و همچون سایر جوانان از اینکه به محیطی پاک و سالم دست یافته است، در خودسازی و بالا بردن تقوی و ایمان خـود تـلاش میکرد. نبست به نماز و سایر واجبات دینی مصمم بوده و هرگز در انجام فرائض دینی مذهبی سستی و کاهلی به خود راه نمی داد. اطرافیان را به نماز و احکام الهی دعـوت میکرد و به کوچکترها محبت می ورزید و به آنها آموزشهای لازم دینی را می داد. انسان ولایتی بود و خیلی پیرو امام و خط امـام بـوده انـد و در این راه از هر طریقی که می توانسته از مقام ولایت دفاع می کردند. در زندگی هرگز وقت و عمر خود را بیهوده صرف نمی کرد و از زمان حداکثر استفاده را می نمود. درس می خواند، ورزش میکرد، مطالعه می نمود، فعالیتهای دینی و فرهنگی داشت و در همه جوانب ارزشهای اخلاقی و انسانی خود را رشد می داد و همیشه از او به عنوان فردی مخلص یاد می شود. خیلی به نظام علاقه داشت به همین خاطر مدتی پس از پیروزی انقلاب وارد کادر درجه داری ارتش جمهوری اسلامی شد. در آن هنگام نیز در مسائل اخلاقی و امور دینی خـیـلی پر تلاش بود و به قرآن اهمیت زیادی می داد و در فهم و درک آیات آن بسیار تدبر و تفکر می نمود. این رفتار و حرکات او در ارتش روی دیگران اثر مطلوبی داشت و همه به خصوصیات اخلاقی و انسانی او غبطه می خوردند. این شهید گرامی سرانجام پس از آنکه در جهاد اکبر و مبارزه با نفسانیات و هواهای نفسانی پیروز شده بود، در دی ماه سال 1360 در منطقه گیلانغرب شربت شهادت نوشید و به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

یک درس ؛ یک تکلیف

شناساندن مقام شهید و مبارز در راه خدا، برای نسلهای جوان امروز و فردا امری است مهم و اجتناب ناپذیر. لذاست که مسئولین و دست اندرکاران و به طور کلی همه اقشار جامعه بایستی فضای اجتماعی جامعه را به گونه ای فـراهـم سـازنـد کـه خانواده های معظم شاهد و نیز ایثارگرانی که به یادگار مانده و تاریخ را با خود حمل می کنند، بتوانند در شناساندن فرهنگ شهادت در باب مسائل اجتماعی و دینی متأثر از آن فعالیت نمایند و آن را سینه به سینه به نسلهای آینده بشری منتقل نمایند.